• Nicole

Een nieuw leven...

Van happy single naar happy in love. Van alleen wonend naar samenwonend. Van trotse tante naar bonusmama. Van mijn mooie, vertrouwde plekje in Nijmegen naar regio Utrecht. Mijn leven is het afgelopen jaar totaal veranderd. In positieve zin, hoor. Maar eerlijk is eerlijk, het is wel wennen. Ook goede veranderingen kosten energie...


Het is niet niks... Een mooi moment om even bij stil te staan, zo net voor het nieuwe jaar. No worries dit wordt geen verhaal uit een Bouquetreeks. Ik ga jullie niet vermoeien met hoe we elkaar hebben ontmoet, onze eerste zoen en de eerste dates. Wel wil ik deze nieuwe fase met jullie delen. Want hoe leuk het ook allemaal is, het is niet niks. Dat heb ik me van tevoren ook gerealiseerd. Ja ik ben verliefd (volgens mijn vader straal ik), maar ik ben ook nuchter en realistisch. Dus de keuze om te verhuizen en mijn vertrouwde leven op te geven, daar heb ik serieus over nagedacht. Mijn gevoel schreeuwde "Jaaaaa doen. This is meant to be". Maar, ik heb ook goed stil gestaan bij wat dit ging betekenen voor mij én voor alle betrokkenen.


Dit is Wilson. De oorzaak van alle veranderingen ;-)


Alles achter me laten

Zijn dochters, hoe zouden zij reageren? Want zij kiezen er niet voor dat papa een nieuwe vriendin heeft. Dus vond het heel belangrijk om de meiden daarin alle ruimte te geven. Ik heb het geluk dat Wilson prachtige dochters heeft die mij geaccepteerd hebben. Maar je weet niet van tevoren hoe dat gaat. En ja leuk dat samenwonen. Niet meer steeds op en neer met een koffertje. Elke dag en nacht bij elkaar zijn. Maar het betekent ook veel minder me time én rekening houden met een ander. En niet alleen met mijn vriend, maar ook met zijn jongste dochter die de helft van de week bij ons is. Dus dat is wennen, vooral voor iemand die al jaren alleen woont. Ook weggaan uit Nijmegen was wel een 'dingetje'. Mijn stad, waar ik een heerlijk huis heb en waar (een deel van) mijn vrienden wonen. En vooral het ver weg wonen van mijn zus en haar gezin, daar had ik wel moeite mee. Natuurlijk is het niet het eind van de wereld, maar toch.


Geen spijt! Ik ging echt alles achter me laten voor deze man. Was dat het wel waard? Dat was de vraag die ik mezelf stelde eind vorig jaar. En het antwoord was: Ja. Absoluut. Geen twijfel. En... ik heb ook geen seconde spijt gehad (en dat ga ik ook niet hebben). Weet je, juist doordat ik er realistisch in ben gegaan, is het me niet tegengevallen. Want hallo het zijn nogal wat veranderingen in één keer. En ja soms wordt het me even te veel. Ik ben iemand die gericht is op de ander. Ik voel aan wat een ander nodig heeft en wil die persoon helpen. Maar ik moet ook aan mezelf denken. Gelukkig kan ik dat tegenwoordig veel beter dan vroeger. Het blijft echter wel een valkuil. Waar ik dus ook heerlijk ingestapt ben een paar maanden geleden. En het bleef niet bij een keer. Gelukkig realiseer ik me dat en doe ik er ook wat mee.


Reflecteren

Hoe dan, zul je misschien denken. Nou, allereerst door er over te praten. Met mijn vriend (communicatie is key!) en ook met mijn zus en een goede vriendin (een luisterend oor is zo fijn). Ik heb gekeken naar wat IK nodig heb. En, wat ik eventueel anders kan doen. Ik merkte dat ik bijna geen tijd voor mezelf had. Ik was of met mijn vriend en/of de kleine meid, of aan het werk, of we hadden bezoek, of ik was druk met het huishouden (OMG die berg wasgoed en we hebben ook nog eens een groot huis - hellup!). Dus dat moest anders! Ik heb het mediteren weer opgepakt en merkte gelijk een shift. Ik heb in mijn agenda letterlijk me time geblokt. Ik ben weer gaan sporten en de dagen dat ik niet sport wandel ik. En, ik heb mijn vriend om hulp gevraagd. Iets wat ik niet gewend ben. Maar het voelt goed. Hij heeft me ook een spiegel voorgehouden, heel irritant op dat moment, haha: "Schat, je hoeft niet altijd voor iedereen klaar te staan" en "Jij gaat maar door en door, neem eens wat vaker een moment voor jezelf" (mmm, wie is hier de coach?).

De bekende valkuilen

Ik deel dit bewust met je. Want ik ken mijn valkuilen en toch liep ik er weer in. Ik weet hoe ik goed voor mezelf kan zorgen en toch deed ik dat niet voldoende. Ik help mensen en weet hoe het werkt en ondertussen volgde ik mijn eigen adviezen niet op. Ik ben notabene coach en zou toch beter moeten weten??? Klopt. Maar ook ik ben maar gewoon een mens. En ook ik heb mijn lessen te leren. Door deze nieuwe fase in mijn leven leer ik mezelf weer een stukje beter kennen. Ik leer bijvoorbeeld nog beter mijn grenzen aan te geven. Iets wat ik dacht inmiddels wel onder de knie te hebben. En ik leer om goed voor mezelf te zorgen en 'in te tunen' op wat IK nodig heb. Ook iets waarvan ik dacht dat aardig te doen. Mmmm, niet dus. Althans tijdelijk minder goed, laten we het daar op houden. Dus door een grote verandering - en in mijn geval meerdere veranderingen - stap je toch weer in de bekende valkuilen. Oude triggers worden aangewakkerd en daar reageer je automatisch op, op de jouw bekende manier. Heel verklaarbaar. Het verschil met vroeger is dat ik me er nu veel sneller bewust van ben én er ook wat mee doe.


Selfcare

Inmiddels wonen we al weer een tijdje samen en ben ik al meer gewend aan mijn nieuwe leven. Het is nog steeds wel een beetje wennen. Logisch. Het verschil met een paar maanden geleden en nu is dat ik (weer) goed voor mezelf zorg. Ik geniet nu ook meer. En ik zorg dat ik elke dag even een moment voor mezelf heb. De ene keer is dat een kwartiertje en de andere keer een paar uur. Ook ben ik weer helemaal 'in-tune' met mijn gevoel. Erg fijn! En... ik laat meer los. Dat laatste blijft een lastige voor mij, maar ik word er steeds beter in. Al zal ik er nooit heel goed in worden, haha.


Herkenbaar? Herken je dit? Dat je bij een verandering, of gewoon als het allemaal even te veel is, weer in je eigen valkuilen stapt. Weet dat dat niet raar is. Dat het (helaas) zo werkt. En wees vooral lief voor jezelf. Luister naar die signalen, want die ken je inmiddels. Ik merkte dat ik me aan kleine dingen begon te irriteren (iets wat ik niet snel heb), ik was vaak moe, had ineens last van hoofdpijn en ik was veel emotioneler. Het waren kleine dingen, maar voor mij duidelijke signalen. En last but not least, inzicht zonder handeling brengt geen verandering, dus doe er dan ook wat mee.


Tot slot, wens ik jou en je dierbaren alvast een hele fijne jaarwisseling. En een gezond, gelukkig en liefdevol 2022!!!


Liefs,

Nicole

❤ Be Gr8

 

Waarvoor kun je bij mij terecht?

  • Business Coaching: Als business coach werk ik voor Nowherdays en coach ik startende ondernemers. Geïnteresseerd kijk dan op www.nowherdays.nl

  • Life Coaching: Dingen waar je als mens tegenaan loopt. Dit kan van alles zijn. Wil je meer balans tussen werk en privé? Wil je meer balans tussen ratio en gevoel? Of wil je bijvoorbeeld beter leren omgaan met je perfectionisme?

  • Communicatie Coaching: Professionals uit het communicatievak kunnen bij mij aankloppen voor vakinhoudelijke coaching. Daarin werk ik soms ook samen met Van der Hilst.

  • Organisatie- en Teamcoaching: Leidinggevenden kunnen mij benaderen voor organisatie- en teamcoaching.

Meer weten? Neem een kijkje op deze site of mail/bel me (nicole@begr8.nl of 06-15265383).

0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven